خميس , مارچ 5 2026
sd

ناول بيٺل پاڻي

عبدالمجيد امير البحر

آءٌ سمجھان ٿو ته عباس ڪوريجو جو بھترين ترين ناول آھي ،

جنهن رت جي رشتن جي باري ۾ ايترو سٺي نموني ۽ ھڪ سائلنٽ ميسج ڇڏيو آهي ھن ناول ۾

تسلسل سان ڀريل ۽ ھيولي ڊائلاگس سان گڏ آھي

ناول جي آخري پيج تي لکيل ھو ته ،

پنھنجي لاءِ جيئڻ ۽ پنھنجن جي لاءِ جيئڻ ۾ فرق آهي ،

ڏٺو وڃي ته انسان ئي آھي جيڪو الڳ الڳ رھي ٿو. پنھنجي دل جنهن کي اسان ڪعبي سان تشبيهه ڏيندا آھيون اھا نفرتن جي گند سان ڀريون پيا آھيون ،

اسان علم حاصل ڪري ۽ ذهانت جو استعمال ڪري اسٽون ايج مان تہ نڪري آياسين مگر محبت اتي پٿرن ۾ ئي رھجي وئي،

اڄ جو انسان جيڪو پاڻ کي باشعور سمجھي ٿو ،

اھو پاڻ کان سواءِ ٻيو ڪنهن کي ڪجهه نٿو سمجھي ،

اڄ بہ انسان جي دل ۾ نفرت آھي رسمي رواجي جڳھڙا

مگر جانور اڄ به گڏ رھن ٿا اھي ٽولن جي صورت ۾ ملن

ھاٿي ھجن ، شينھن ھجن، زيبراز ھجن، جراف ھجن،

پکي ھجن ، ڪونجون ، ھجن اھڙا کوڙ مثال ملن ٿا ،

مطلب اسان مٽجي وياسين جانور ساڳيا رھيا،

ھي بہ ڏسو

خودڪشيءَ کي قبوليندڙ بيٺل پاڻي

رکيل مورائي ناول سنڌي ادب جو پراڻو ورثو نه آهي، هن جي عمر بنهه ٿوري آهي، …